Mont Ventoux  bedwongen. Juni 2011

Dinsdag zijn we met zijn allen eerst naar de markt in Vaison la Romaine gegaan.

Daarna werd het tijd voor de eerste beklimming van de Mont Ventoux. Met een groepje van 5 reden we naar Malaucène . Lekker weer, korte broek en korte mouwen.

Vandaar gingen we de beklimming aan. 

Patrick ging er natuurlijk meteen vandoor,  Wim kon tot 10 km voor de top Theo Velemans volgen en daarna kwamen Piet Smits en Piet Nas.

5 kilometer voor de top begon het gigantisch te regenen en door de mist kon je niet verder dan 10 meter voor je uit zien.  Lekker doortrappen maar.  Ik was wel bang om in een afgrond te rijden, op de GPS kon ik gelukkig de bochten zien. Schitterend om boven te komen en daar stonden Patrick en Theo te rillen in de souvenirwinkel.  Je kon buiten geen hand voor ogen zien . Snel een foto laten maken als bewijsstuk.  Binnen wees Patrick op een ansichtkaart aan hoe het hierboven uit kon zien.  Op de top  kwamen ook John en Daan en Jan Derks , die waren later vertrokken.

Naar beneden weer, nauwelijks kleren bij ons, 5 graden en nat en mistig. Het hele stuur trilde van het bibberen.  Bij het skistation werden de hulptroepen gebeld om ons te komen halen met de fietsenaanhanger. Piet Nas reed lekker in een kleine versnelling naar boven, terwijl wij daalden.

Afdalen ging moeizaam en zie : een gendarme midden op de weg die ons allen tegenhield wegens filmopnames. Onmenselijk ,en de vriendelijke Piet Smits ging bijna met hem op de vuist.

We mochten verder en ik heb op de afdaling twee setjes remblokken versleten ,  ik kon niets zien, de weg was glad en ik kon nauwelijks sturen van het bibberen.

In Malaucène kwamen we Maarten Verbaarschot en Jan Vloet met de aanhanger tegen. Die gingen de andere verkleumde teamleden ophalen.  John en Daan wisselden afdalen met de fiets af met wandelen.

Beneden regende het ook, maar heerlijk om dan weer gewoon te trappen en het leek wel warm met 14 graden.

Op de camping heeft Mia me uit moeten kleden en onder de douche gezet , omdat ik dat zelf niet meer kon.

Ik weet nu hoe het voelt om in een vriescel te liggen , voordat  je overleden bent .

Donderdags hebben alle leden de Mont Ventoux beklommen, iedereen enthousiast.

Twee beulen hebben driemaal op deze dag de kale berg beklommen : Albert Driessen en Toine Peters,  CHAPEAU  !

Het was een schitterende week, met dank aan de organisatie van Jos Ballast.

Door Wim Jacobs, lees ook het verhaal van Pauline Rasker